Wat is orthomoleculaire therapie

MolecuulDe term orthomoleculair werd in 1968 voor het eerst gebruikt door 2-voudig Nobelprijswinnaar professor Linus Pauling, geïnspireerd door de studies van Abram Hoffer binnen de psychiatrie.

Orthos betekent 'juist' of 'goed' en moleculair betekent 'uit moleculen samengesteld'. Orthomoleculaire voedingsleer wil niets anders zeggen dat dat elke lichaamscel de juiste hoeveelheid voedingsstoffen tot zich krijgt om zo optimaal mogelijk te kunnen functioneren. Waarbij orthomoleculaire therapie er dus op gericht is om deze cellen (onze bouwstenen)te voorzien van alle noodzakelijke voedingsstoffen (vitamines, mineralen en andere nutriënten) om daarmee de gezondheid te bevorderen en/of ziekteprocessen te herstellen. Orthomoleculaire therapie is gebaseerd op het behandelen van de oorzaken van uw gezondheidsklachten en niet op bestrijden van de symptomen.

Uit toenemend wetenschappelijk onderzoek blijkt steeds meer dat er een niet te verwaarlozen relatie bestaat tussen voeding en ziekten. Zo is inmiddels duidelijk dat slechte voedingsgewoonten een rol spelen bij het ontstaan van o.a. kanker, hart- en vaatziekten, diabetes en vindt er steeds meer evidentie plaats over de invloed van voeding bij neurodegeneratieve aandoeningen als o.a. Parkinson, Alzheimer en MS.

Voeding

Tegenwoordig leven wij in een grote welvaart waarin het gebruik van snelle communicatiemiddelen enorm toeneemt en de schappen in de supermarkt alleen nog lijken te bestaan uit kant en klare voedingsmiddelen, maaltijden en bewerkte producten. Deze welvaart heeft een enorme vooruitgang te weeg gebracht en zorgt voor velen van u voor praktische verlichting, echter heeft dit ook z'n keerzijde.

Voeding is dan ook meer dan datgene wat je tijdens het eten in je mond steekt, het is alles waarmee wij in contact zijn, datgene wat via onze zintuigen binnenkomt in zien, ruiken, horen en voelen. Daarnaast zijn ons milieu en ons huis doordrongen van straling en chemische stoffen. Ook zijn deze stoffen veelvuldig terug te vinden in de vorm van toevoegingen in ons voedsel.

Dit alles kan zorgen voor vervuiling van ons interne milieu: hormoonverstoringen, verstoringen van de darmflora, verstoringen in de hersenen en het immuunsysteem wat uiteindelijk vele ziekten en aandoeningen negatief kan beïnvloeden.

Orthomoleculaire therapie verdiept zich in de verbanden tussen de vertering van voedsel in de darmen, de psyche, het zenuwstelsel, het hormoonstelsel en het immuunsysteem. Het uitgangspunt van de orthomoleculaire therapie is het zelfregulerend en herstellend vermogen van de mens.

Bij het toepassen van deze geneeswijze wordt getracht een brug te slaan tussen de orthomoleculaire geneeskunde enerzijds en de regulaire geneeskunde anderzijds.